Het echtpaar Louis Schaaf en Catharina Drijfhout kwam oorspronkelijk uit Leeuwarden, maar vertrok in het begin van de twintigste eeuw naar Gelderland om daar voor welgestelde families te gaan werken. Omdat die dienstbetrekkingen hen na een aantal jaren niet meer bevielen, keerden zij terug naar Friesland. Schaaf wilde daar, net als zijn broer Ype, een eigen horecabedrijf beginnen. Die ambitie zou later uitmonden in de opening van Concertzaal L. Schaaf en Zonen.


Latere uitbaters gaven hun eigen naam aan de zaal, zoals de families Visser (vanaf 1897) en Rodenhuis. Deze laatste verkocht het pand aan een Rotterdammer die echter na een jaar failliet ging. En dat was het buitenkansje waar Louis Schaaf vijf jaar op had gewacht. Met zijn spaargeld en wat geleende centen kocht hij de zaal in november 1920 en doopte deze om tot Concertzaal L. Schaaf en Zonen. Schaaf pakte de zaken meteen grondig aan. Het toneel werd opgeknapt en de koffiekamer uitgebreid in de tuin. Het muziekcentrum werd gerenoveerd en kreeg eigen closets. Op zondagen programmeerde Schaaf matineevoorstellingen van kleine orkesten, die al snel druk werden bezocht. Diverse verenigingen uit Leeuwarden, zoals Frisia en de Kegelclub, reserveerden in Schaaf hun eigen tafels. Karakteristiek voor de concertzaal waren de pilaren en de grote lampen. Deze laatste werden gemaakt door Catharina Schaaf.
 
De inspiratie deed zij op toen zij in 1923 met haar man een bezoek bracht aan een circus in Amsterdam. Thuis knipte, naaide en beschilderde Catharina de stof voor de grote lampen. Het plafond van de concertzaal werd bovendien voorzien van guirlandes, een soort slingers gemaakt van kunstbloemen.

Eind jaren twintig ontwierp architect Doeke Meintema een nieuwe voorgevel voor Schaaf. Bovendien werd ook de woning boven het zalencentrum verbouwd, kreeg de zaal een nieuwe garderobe en werd de zaal modern ingericht in de trant van de Amsterdamse School. In het jaar 1939 onderging Schaaf een nog ingrijpender verbouwing die werd geleid door architect J.M. Vegter. De voorgevel van Meintema werd gesloopt en vervangen door een eenvoudige, vlakke gevel van gele Friese klinkers. In de gevel worden twee dubbele toegangsdeuren aangebracht met daartussen een kassa van teakhout met twee loketten. De zaal zelf werd meer sober ingericht. De vervelende zuilen bleven echter staan tot 1952. Deze werden toen vervangen door stalen liggers. Ook werd het plafond voorzien van een daklicht, versierd met sterren. Architect G.A. Heldoorn bood Schaaf na de oplevering de enorme glazen kroonluchter aan voor de middenzaal.

Binnen de Muziekcentrum Schaaf organisatie nemen de studio's een bijzondere plaats in. Ooit in 1978 begonnen als 8-sporen studio Telesound in Waskemeer zijn de studio's ook nu nog een niet weg te denken onderdeel, niet in het minst door het enthousiasme van de beide directeuren die met hun Road Productions menig (Friese) artiest op de kaart (plaat) hebben gezet.



Tegenwoordig vinden we binnen Muziekcentrum Schaaf twee volledig digitale studio's. Studio 1 voor groepen, ensembles, vocalisten en reclamespots en Studio 2 boven de grote zaal voor "live" registraties van bijvoorbeeld koren, orkesten of korpsen. De variabele akoestiek maakt de Grote zaal hier uitermate geschikt voor. Ook de editing wordt in Muziekcentrum Schaaf gedaan.

In Studio 1 wordt gebruik gemaakt van Pro Tools 64 Tracks met de Digidesign ProControl.

In Studio 2 wordt gewerkt met een Tascam 24 Track digitale recorder met de mogelijkheid om in Pro Tools af te mixen.