Dirty Dancing, geschreven door Eleanor Bergstein, is geen klassieke musical met gezongen dialogen. Met ruim vijftig hits uit de jaren ’60 en ’80 plus een hele reeks opwindende dansscènes is dit veel meer een muziek- en dansshow, waarbij de toeschouwer zich een gast waant in Kellerman’s Vakantieclub. De theateruitvoering van Dirty Dancing volgt daarbij vrij strikt het verhaal van de gelijknamige film. Ook in deze voorstelling zwelgt Frances ‘Babe’ Houseman bij de sensuele Latijns-Amerikaanse dansen en nog veel meer bij dansleraar Johnny Castle, die haar de grondbeginselen van de Mambo bijbrengt. En ook hier is upper-class vader Houseman absoluut niet gecharmeerd van de broeierige liefdesperikelen tussen dochterlief en de volkse Johnny.

Niet alleen de dans, ook de muziek is ijzerstrek in Dirty Dancing. Het album van de film, inclusief de Oscar winnende titelsong (‘I’ve had) The Time of My Life, behoort met 41 miljoen verkochte exemplaren nog steeds toch de best verkochte soundtracks aller tijden. Na de wereldpremière in Sydney (november 2004) was de musical veertien maanden lang elke avond uitverkocht. Logisch, want wat is er mooier dan te zien hoe dans en muziek alle barrières en standsverschillen wegneemt en vrij baan maakt voor ware liefde? 

Dirty Dancing, dé bioscoophit van de jaren ’80, deed destijds miljoenen meisjes zwijmelen en de dansscholen vollopen. Nu is de film van toen een theaterhit in onder meer Sydney, Hamburg en Londen. Aan die internationale reeks kan Utrecht straks worden toegevoegd. Want het muzikale verhaal over het rijke meisje Frances, dat in de zomer van 1963 tijdens een saaie vakantie met haar ouders verliefd wordt op de dansleraar van Kellerman’s Vakantieclub, krijgt nu ook een Nederlandse versie.